УРДАХАНА

дах. ү. 1) урда тээ, урда тээхэнэ, дүтэлһэн хойно; саана (как раз перед кем-л., чем-л., прямо перед чем-л.; назад): Үдэшын боро хараанай буухын урдахана Наранай түрэhэн үдэр тэмдэглэлгын сайлалган эхилбэ (Г.-Д. Дамбаев); нара орохын урдахана наранай орохоёо байхада, нара орохоһоо мэтэр түрүүн (прямо перед закатом): Үсэгэлдэр иишэ агнахаяа ерэһэн Тогоошо хүрин хээрээ шүдэрлэжэ табяад, сайлаһанайнгаа һүүлээр наранай орохын урдахана марсада һуухаяа нуурта ошоо һэн (Д.-Д. Дугаров); унтахынгаа урдахана унтахаһаа түрүүн, унтахаяа байхадаа (перед сном): Харин унтахынгаа урдахана олон түмэнэй түлөө оролдожо ябахада ямар дэмбэрэлтэй гээшэб даа гэжэ һанаа һэм (С. Доржиев); нэгэ сагай урдахана нэгэхэн сагай саана (всего час назад): Нэгэ сагай урдахана манай ябаһан мүр хүрэнтэжэ эхилээд, дээрэнь гэшхэхын аргагүй хүл зобооно (С. Доржиев); 2) ямар нэгэн хүнэй гү, али юумэнэй наана, үмэнэ, наада талада, нюур талада (перед, впереди, перед лицом): Хуушан гэрэйнгээ урдахана зургаан томо шулуу асаржа хаяхадань, шэнэ гэрэй һуури татахань гэжэ нютагайхидынь мэдээд байгаа бэлэй (Ц.-Д. Хамаев).