УРГУУЛХА

үйлэ ү., идх. залог 1) ургахые баадхаха, ургахын түлөө оролдохо (взращивать, выращивать): Мүн хүнэй тэбэрижэ хүрэхөөр бэшэ томо шаазан хитад вазануудые энэ гэрэй дүрбэн углууда табижа, үнгэ бүриин һайхан сэсэгүүдые тэдээн соогуур ургуулдаг юм (Д. Батожабай); үһэ зүһэеэ ургуулха үһэеэ табиха, хайшалхагүй (отпускать, отращивать волосы): Та тиихэдэнь үһэ зүһэеэ ургуулаад, папагар һахал табяад, улаан хубсаһанайнгаа орондо ород ламын хара жанша хэдэрээд ябахат (Б.Санжин, Б. Дандарон); гэдэһэеэ ургуулха таргалха, маряажаха, томо гүзээтэй болохо, тэрзыхэ (толстеть, отращивать живот): Үбгэн наһанайнгаа үүдэ татажа, улас түрын тэдхэмжэдэ гараһан хүн хадаа бусад зарим үбгэдтэл бүдүүржэ, тажааржа, нэрэ хүндын түлөө тулам гэдэһэ ургуулаад, … ямбархажа ябаха хүн бэшэ хүм (С. Доржиев); 2) хүмүүжүүлхэ, һургажа өөдэнь болгохо, тэжээхэ (растить, воспитывать): Эдир залуу хүсые жолоодон зүбөөр ургуулха ушартай байнаб гэжэ өөртөө бүтүү асуудал табяад, баһал саашань бодолгото болон һууна (Х. Намсараев).