УРГАМАЛ

1. юум. н. газарай хүрьһэн, агаар болон амигүй ба органическа бодосой тэжээл абадаг, мүн амигүй бодосһоо органическа бодос бии болгохо аргатай газарай хүрьһэнһөө урган гараһан али бүхы юумэн (растение): Шугын ургамал бүхэн набша намаагаа, үрэ жэмэсээ элбэг үндэрөөр эдеэшүүлээ бшуу (Ц. Номтоев); ургамал ногоо таряан, сабшалан, бэлшээри г.м. суг хамта (растения): Уһа голоор, ургамал ногоогоор жэгдэрһэн Хуцаа гол, Мэлзэй толгойн зүүн талаһаа харьялан урдадаг Шандын булаг (Л. Балдан); тэжээлэй ургамалнууд мал хооллуулдаг таримал ургамалнууд (кормовые культуры); хоротой ургамалнууд бэедэ муу бодосуудтай ургамалнууд (ядовитые растения); ургамалые хамгаалалга ургамалые аршалалга, ургамалые ёһо буруугаар үгы хэхэ ябадалтай тэмсэлгэ, ургамалда гамтайгаар хандалга (защита растений); 2. тэмд. н. газар дороһоо ургажа гар аһан (растущий, растительный): Иимэ шулуун дэбисхэртэй газарта ямаршье ургамал ургажа шададаггүй байгаа хаш, нэгэшье ургамал модон нюдэнэй хараада ороногүй (Б. Мунгонов); ургамал тэжээл ургамалаар бэлдэһэн тэжээл (растительный корм); ургамал тэжээлтэд ургамалаар хооллодог амитад (травоядные): ◊ ургамал шулуун газар дороһоо гү, али уһан сооһоо гараад байһан томо шулуун (выступающий или выдающийся над поверхностью земли или воды камень): Тагнуулшад ургамал шулуунай саана хороно (Б. Шойдоков).