УРБАХА

үйлэ ү. 1) эрьехэ, һөөргэ уруугаа хараха, гэдэргэ уруугаа хараха (поворачиваться): урбан унаха; 2) хубилха, ондоо болохо (меняться, изменяться): « Теэд би ямар хэрэг бүтээжэ ябана гээшэбиб?» – гэжэ дотороо һанан гэхэдээ, Гомбын сэдьхэл гэнтэ урбажа, яабашье зохихогүй буруу замаар ябаһанаа мэдээд, бэеэ буруушаажа, аман соогоо гэмшэбэ (Ц. Дон); 3) ондоо тала тээшэ орохо, хэжэ байһан юумэндээ гү, али хамта байһан хүндөө үнэн бэшэ байха, ябаһан замһаа хэлбэрхэ, урбалта хэхэ (предавать кого-л., изменять кому-л.): Нүгөөдэнь инаг нүхэрөө урбаха юм гэжэ заяан түрэлдөөшье һанаагүй аад лэ, тэрэниие заатагүй бусаха байха гэжэ хүлеэжэ ядахадаа, хойноһоонь бэдэрэн ерээ һэмнэй (Ц.-Ж. Жимбиев); Ноён урбадаг, нохой шарбадаг (Оньһ. ү.).