УРАДХАЛ

1. юум. н. уһанай гү, али шэнгэн бодосой ямар нэгэ зүг руу ябалга, хүдэлэлгэ, урдалга, урасхал (течение, поток, ток): Химни дундаржа, хоёр эрьеынь хайр шулуун гарашанхай, хүйтэн тунгалаг урадхалынь үглөөнэй һонорто хүгжэм шэнгеэр зэдэлнэ (Д.-Д. Дугаров); дошхон урадхал орьёлмо, бурьялма, галзуу түргэн урдалга (бурное течение): Нэгэтэ дошхон урадхалда тэргэмнай хүмэрижэ, горхо гаратар дээрэнь һууһан басагадни уһа руу унашоо (Д.-Д. Дугаров); 2) шэлж. шэглэл, хубилалта (веяние): Теэд энэ ажабайдал соошни баһа нэгэ өөрын гуримтай урадхал бии (Д. Эрдынеев); 2. тэмд. н. 1) уһан дээрэ байдаг, уһан дээрэ тодхогдоһон (плавучий): урадхал станци; 2) урдажа байһан, таһалдаагүй (проточный).