УНШАРАГ

1. тэмд. н. 1) ута, уйдхартай, гунигтай (протяжный, тоскливый): Сэдьхэл доһолгомо хэнгэрэгэй, зүрхэ шэмшэрүүлһэн үхэр бүреэн уншараг абяантай һэлгэлдэн гоё һайхан дуунууд зэдэлнэ (Н. Цыденова); 2) гэмэргэн, янгараг (ворчливый, брюзгливый): Патриарх Иоахим – хара хубсаһатай, һалганаһан гартай, уншараг дуутай үбгэн ойндонь оробо (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2. наречи удаан, унжагай (долго, нудно).