УНЖАГАР

тэмд. н. 1) ута, унжыһан, нарбагар, унжалдаһан (длинный, продолговатый, стелющийся – о дыме, тумане): Бимбын Балданайнгаа мүр дээрэ буугаа табяад, буудахаа түхеэрээд байтарнь, үнэгэн тэдэ хоёр тээшэ газар унхидаһан унжагар һүүлээ шэрэһээр ерэжэ ябаба (Э. Будаев); унжагар ута а) хэмһээ үлүү, һунаһан (длинный, протяжённый): Теэд унжагар ута дэгэлтэй үбгэн зарасань тэргынгээ урдахи үндэр һандайбша дээрэ һуужа ядалдана (Ч. Цыдендамбаев); б) удаһан, үни саг соо үргэлжэлһэн, ужаг (долгий, затянутый): Хүдөөгэй унжагар ута суглаанай түлэг боложо, зоной тамхи татахань түргэдэнэ, эдэбхинь халажа, хамаатайш юумэ, хамаашгүй юумэ хүнүүдэй хэлэхэ дуугаралсаха олошорно (Ц. Дон); унжагар үүлэд ута зайда үргэлжэлһэн, нарбагар үүлэд (большие тучи): Саагуур даа, хүхэ шэлын оройгоор, һиимылдэжэ байһан унжагар боро үүлэд һуунагтан нүүжэ, нара далдална (Ж. Тумунов); 2) үндэр, ута, нюргаар үндэр, гозогор, һүүзэгэр – хүн тухай (долговязый – о человеке): Үүлэнэй забһараар шагааһан һарын гэрэлдэ шэртэжэ харахадань, унжагар ута амитан урагшаа жуунайса жүдхэнэ (С. Ангабаев); 3) нобшо, нозог, удаан үргэлжэлһэн (канительный, затяжной): Ехэл хашартай унжагар, нэгэ адляар үнгэрэн ошожол байдаг үдэрнүүдэй нэгэндэ хонидоо адуулжа ябатарни… (Ч. Цыдендамбаев); ○ ута гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.