УМДА(Н)

(Н) юум. н. 1) ууха шэнгэн бодос (питьё): Базаар дахин ошожо, умда уугаад ябатараа, гуталай колодко наймаатай буряад хүнтэй уулзабаб (Б.-Б. Намсарайн); Тэндэ ошоходонь бэлдэһэн эдеэн, ууха умдан муншагүй байха (Ч. Цыдендамбаев); умдаа харюулха уһа гү, али сай уужа ундаа хүрэхыень болигохо, ундаа харяаха (утолять жажду): – Хубита баабай даб гэһээр энээниие уужа, умдаа харюулагты (Х. Намсараев); умдан хүрэхэ ангаха, юумэ уудаһан хүрэхэ (испытывать жажду): Олон табые яри яриһаар аман хатажа, умдан хүрэшэбэ (Ч. Цыдендамбаев); 2) шэлж. хүнэй сэдьхэл хангаха юумэн (духовная пища): Теэд тэндэ үгэнүүдынь талын сэсэгтэл эреэн маряаншье һаа, ухаа сэдьхэлдэ умда хоол болохогүй байна (Ч. Цыдендамбаев).