УЛЬГАМ

тэмд. н. 1) түргэн, хүнгэн ябадалтай (ходкий – о коне, лодке): Бүтэдмаагай унадаг багашаг хатарша халюун мориной ульгам гээшэнь аргагүй, тарган сагаан мори унаһан Барга-Нямые холо гээгээд, табжархай буулган ябашана (Б. Мунгонов); 2) шэлж. хүнгэн, юумэ түргэн бүтээдэг, түргэбшэ (проворный, быстрый – о человеке): Зол талаан тудахадаа, гар доронь хүдэлхэ иимэ ульгам басаган дайсанай дундаһаа олдохо юм шуу (Б. Шойдоков); 3) шэлж. тордиhогүй, торолтогүй, жэгдэ, гүймгэ (свободный, беглый, складный): Тус зохёол уншахада ульгам, уран зохёолой хэлбэритэйгээр бэшэгдэнхэй гэжэ тэмдэглэхэ шухала (Ц. Галанов); ульгам хөөрэлдөөн тордиhогүй, ядамаргүй дуугаралсаан, яряан (свободный разговор).