УЛАД

, уладууд юум. н. хүнүүд, зон, арад, арад зон (люди, народ): Гэртэ байһан улад эхэнэр эрэгүй, лама харагүй бүгэдөөрэн хүхюутэй боложо, хуби хубидаа дарьяса хөөрэлдэшэбэ (Д. Батожабай); Гэбэшье дайгаа даража, даагаяа һүүлдэжэ бусаһан уладууд гэжэ ойлгохоор, гэшхэдэл, алхасань шанганууд, дуу, хөөрэлдөөниинь хүхюу дорюунууд байгаа бэлэй (Б. Мунгонов); Уула бүхэн оройтой, улад бүхэн засагтай (Оньһ. ү.); улад зон хүн зон (люди, население, народ): Усалта түймэртэ диилдэһэн улад зон гэмэр гутар гэмэрэлдэн, уриг дуриг ухарилдан эсэнги удаанаар таража ошоно (Б. Мунгонов); Ой модон утатай богонитой, улад зон һайтай муутай (Оньһ. ү.); зарим улад зариман, зарим хүнүүд (некоторые люди): Зарим улад харгыдаа удаан зогсожо, тэдэнэй ходоржо гаратар хараад, үшөө хойноһоонь шэртэнэ (Д. Батожабай); хэдэн улад хэдэн хүн (несколько человек); томо улад томо болоһон, бэеэ хүсэһэн хүнүүд, бүдүүн зон (взрослые); һургуулитай улад болбосоролтой зон (образованные люди): – Ямар ехэ хэрэгэй түлөө тэдэнэйнгээ ами бэеэ үгэһыень һургуулитай улад хадаа өөһэдөө ойлгодог юм бэзэт (Д.-Д. Дугаров); уладууд соо түрисэлдэжэ ябаха бэедээ зам гаргажа хүнүүдые иишэ тиишэнь түлхижэ ябаха (проталкиваться в толпе).