УЙЛХАЙ II

юум. н. 1) малай гэдэһэн соо, эльгэнэй хажуугаар байдаг, зосоогоо уһатай хальһан (пузырьки с жидкостью, образующиеся в брюшной полости, напр., в печени животного чаще у овец): …орой дээрэһээ халсаршаһан толгойтой үбгэжөөл хүн урдаһаань үлын хаража, урбагар улаан зубхитай, уйлхай шэнги сооног нюдөөр шэртэн хараад… (Х. Намсараев); Ехэшүүл бага үхибүүдые хонидоо уйлажа ябажа адуулхадатнай иимэ уйлхай бии болоо гээд гасаалдаг һэн; 2) загаһанай досоогоо хиитэй хальһан (плавательный пузырь у рыб).