УЙЛАА(Н)

(Н) юум. н. бархираан, орилоон, шашхаан (плач, рыдания): Гэнтэ үнөөхи үхибүүнэй уйтай ута уйлаан соностожо, сэрэгшэдэй зүрхэ сэдьхэлыень шэмшэрүүлбэ (Г.-Д. Дамбаев); уйлаан ёолоон (гү, али хайлаан, гэншээн, дуулаан) бархиралдаан, орилолдоон, шашхалдаан (рыдания, стоны): Энэ мэтэ зүрхэ хүдэлмэ уйлаан ёолоон бүхэли һүниндөө үргэлжэлөө һэн (Х. Намсараев); Энэ түрэл нютагайнь алишье буланда хүнэй гэгээн ёолоон, уйлаан хайлаан ямаршье дуунай аялгаһаа үлүү олон удаа, үлүү нэтэрүү шангаар дуулдадаг бэшэ аал? (Ч. Цыдендамбаев); Теэд һэрихэдэнь, тэрэ эхэнэрэй уйлаан гэгээн дуугай болохоёо яанаб? (Ч. Цыдендамбаев).