УДАРХАЙ

1. тэмд. н. 1) хахархай, хангирхай, таһаранги (разорванный, рваный): Зосоонь шиирэг зохидгүй, сонхын тэбхэрхэн шэлэй саана унжалдаһан удархай үүлэн шэнги бүрэгэр, хамаг юумэнэй хамаагүй шэнгил хада дуугаржа байна (Ц.-Д. Хамаев); 2) баруун бур. таһархай (оторванный – о пуговице): удархай тобшо; ○ таһархай, хахархай гэжэ үгэнүүдтэй парн. хэрэгл.; 2. юум. н. нүхэн, хахархай, хангирхай (дыра).