УДААНШАГ

1. тэмд. н. аалиншаг, аажамшаг (довольно медлительный): Түргэн зантай, хододоо бусалжа ябадаг Буда мүнөө нэгэ жэгтэй, ябаханьшье удааншаг, хододоол нэгэ юумэ шагнаһан, гэтэһэн юм шэнги, уруугаа хараад, үни удаан һуудаг болоо һэн (Ц. Шагжин); 2. наречи 1) нилээн ута саг соо (довольно долго): Оршон тойроноо хаймадан, удааншаг хараһанай һүүлээр, нэгэ заа амарха гэжэ, хагдаржа эхилһэн ногоон дээрэ хэбтээд, өөрөөшье мэдэнгүй унташаһан байбаб (Д. Доржиева); 2) ааляар, удааран, аажамаар (довольно медленно): Автобус удааншаг ябана, хажуугаарнь гараад гүйхээр.