УГТУУЛХА

үйлэ ү., идх. залог 1) урдаһаань ябуулха, хүлеэжэ абахыень баадхаха (заставить встречать): Хай, юрэ энэшни миниингээ дасанай гэр байрые тэнэг мунинха Халзанаар галдуулаад, һүүлээрнь тэрээнээ өөрынгөө ехэ хүбүүгээр угтуулжа, тоншуулжархиһан тэрэ гэмээ наманшалжа байна гээшэ гү? (Х. Намсараев); угтуулан хэлэхэ уридшалан хэлэхэ (говорить заранее, упреждая): – Түрүүнэймнай арсалдаа буляалдаан дүүрээ гээшэ һэн бэзэ, – гэжэ Должон угтуулан хэлэнэ (Ц. Дон); 2) хүлеэлгэн абтагдаха (быть встреченным, встречаться): Харин мүнөө ерээшэ танигдаагүй энэ хүн нохойнуудые хусуулангүй, хэндэшье угтуулангүй, аргаахан ябажа гэртэ оробо (Ч. Цыдендамбаев).