УГЗА

шангадх. ү. хүсэ гарган хоёр гү, али олон хуби болгон, һалатар, таһартар, һуга, доло, зада (совершенно, совсем, напрочь): Фронтһоо тэрьелһэн газарһаа хойноһоо мүрдүүлжэ, мүшхүүлжэ зүүдэлээд, угза һүрэн бодоод, ара нюрга руугаа хүйтэ даалган байдаг мэдэрэлынь бүхы бэеынь эзэлжэ, зүрхэниинь сохилоод, гар хүлынь, һалганахадал гэшэнэ (Ц.-Д. Хамаев); угза татаха ходоро татаха, шобто татаха (выдёргивать, отдёргивать): Юуб гэхэдэ, үндэр шара Корытов гонзогор ута долёобор хургаараа Андрейн бүхэтэршэг хамарай үзүүрхэниие даражархин алдаад, гараа гэдэргэнь угза татаба (С. Цырендоржиев); угза-тагза гэхэ байра дээрээ хоёр тээшээ гэнтэ, эрид хүдэлжэрхихэ, урагша хойшоо ябан болин алдаха (дёргаться на месте): Түрүүшын танк угза-тагза гээд, байра дээрээ тогтомсоороо, хара утаанда бүрхөөгдэн хушуулба (Г.-Д. Дамбаев); ○ таһа гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.