ТЭРГЭШЭ(Н)

(н) 1. юум. н. тэргэ дархалдаг хүн (мастер-тележник): Полкын штадта снайперай алба тушаалай үгы байһанда, тиимэ һэн тула, транспортна ротын мори тэргэшэн рядовой Доржиев, полкын командирай захиралтаар 4-дэхи стрелково ротын стрелок болгогдоо һэн (Э. Дарибазарон); 2. тэмд. н. хүллөөндэ һургаһан, хүллэдэг, унуулдаггүй (приученный к упряжке, не верховой): Y глөөдэрынь тэргэшэ гурбан моритой тарантас тэргээр гэртээ хүргүүлжэ ерэбэ гээшэл даа (Д. Гармаев); тэргэшэ морин хүллэдэг, зэргэшээгэй морин (упряжная лошадь).