ТЭРГЭТЭЙ

тэмд. н. 1) тэргэдэ хүллэһэн (запряжённый в телегу): Эсэгынгээ үгые Тогоошо балай анхараагүй янзатайгаар тэргэтэй гүү шабарһаа гаргахые тухашарна (Д.-Д. Дугаров); 2) тэргэ соо һууһан, тэргээр ябаһан (находящийся в телеге): Тэрэ һамбаанда хэдэн үгэ дуугаралсаха абяан газааһаа дуулдаад, тэргэтэй басагад саашаа ябашаба хэбэртэй (Х. Намсараев); 3) хажуу тээгээ шагтагалһан хубитай, шагтага тэргэтэй (имеющий коляску): – Мотоцикл! – гэжэ хашхарһаар дүтэ байһан орбон тээшэ шамдашаба. – Тэргэтэй мотоцикл. Дээрэнь хоёр хүн (Б. Шойдоков).