ТЭНХЭЭГҮЙ

тэмд. н. хүсэгүй болоһон, шадалаа бараһан, һула, ямар нэгэн юумэ хэхэ шадалгүй (бессильный, обессиленный, не могущий сделать что-л.); шадал тэнхээгүй болошохо хүсэгүй болошохо, һуларшаха (обессилеть): Гансата шадал тэнхээгүй болошоhон Хорло Жаргалтанай ажалдаа ошоhонhоо хойшо орон дээрэhээ буунгүй хэбтэбэ (Г.-Д. Дамбаев); байраһаашье хүдэлхэ тэнхээгүй байһан газарһаа хүдэлжэ шадахагүй, хүдэлхэ аргагүй (не в состоянии сдвинуться с места): Сэсэг тээлмэрдэшэнхэй, байраһаашье хүдэлхэ тэнхээгүй бэлтысэ хараха юм (М. Осодоев).