ТЭНСҮҮРИГҮЙ

тэмд. н. 1) адли бэшэ, тэгшэ бэшэ, нэгэ талань булюу, диилэнхы (неравный, неодинаковый по силе): Иигээд лэ түрүүшээр тэнсүүригүй гар тэмсээн, удаань муухай үйлын дохёо мэтэ буугай дуун (Д.-Д. Дугаров); 2) ходо хубилдаг, тогтууригүй, зохихогүй, түргэн зантай (изменчивый, неуравновешенный): Даржаа габжа хадаа шэрээтэ болохо тэнсүүригүй хүн гээшэ, архинша наймааша, һамуу һалгай ябадалтай, хомхой хобдог хүн юм (Х. Намсараев); тэнсүүригүй хуби заяан ходо хубилжа байдаг, зоболонтойшье, жаргалтайшье хуби заяан (изменчивая судьба): Хүндэ байдалда дүжэржэ, тэнсүүригүй хуби заяандаа уурлаһан хүн (Ч. Цыдендамбаев).