ТЭНСҮҮ

1. тэмд. н. адли, илгаагүй (одинаковый, тождественный, адекватный): Нютагай ангуушад үдэжэ мэдэһэн арьяатадтай тэнсүү үрэ дүнтэйгөөр тэмсэхэ арга нүхэсэлгүйдэнэ гээд сэхыень хэлэлтэй (vtinform. com); тэнсүү хүсэтэй адли хүсэтэй (равносильный): Тиигээд лэ тэдэнэр, тэнсүү хүсэтэй баатарнууд шэнги, тэм тэрээ носолдоходоо, хэнииньшье хэнээ диилэжэ шаданагүй ха юм даа (Б. Мунгонов); наһаар тэнсүү наһаар ойро, нэгэ наһанай, сасуу (одного возраста, близкий по возрасту): Зиндаа тушаалаараа адли, шадалаараа тухайтай, наһаар тэнсүү хүнүүд сагаалганай һайндэртэ уулзабал, хоёр гараа барилсан, «золгохо» гэжэ бии (Д. Батожабай); тэнсүү хэмжээтэ хүшүүргэ утаараа адли хүшүүргэ (равноплечий рычаг); тэнсүү бэшэ тэмсэл нэгэ талань булюу, диилэнхы тулалдаан (неравная борьба): Баданай бэшэ нүхэдынь тэнсүү бэшэ тэмсэлдэ заатагүй диилдэхэ болоһоноо мэдээд, дайсанай гарта шортоо орохогүйн тулада гэдэргээ сухарижа, морид тээшээ ошоһон байгаа (Б. Санжин, Б. Дандарон); 2. наречи тэн тэреэн, ана-мана (одинаково, на равных): Теэд тэнсүү носолдожо байбашье, Ван-Түмэрэй аза буруулхадаа, тэрэ уһатай һубаг соо Аламжада дарагдан унаа бэлэй (Д. Батожабай); тэнсүү адляар илгаагүйгөөр, адли хэсэгүүдээр (равно, одинаково): – Зай, иигээд хоёр талын газаршанар, Тэхэ Тасха хоёр, абашадаа тэнсүү адляар хубаажа абаад, ябаха тойрохо газараа зүбшэгты, – гэбэ (Б. Санжин, Б. Дандарон).