ТЭДЭ(Н)

(Н), тэдээн 1. түл. ү. 1) 3-дахи н., ол. тоо дуугаржа байhан хүн, мүн хандажа байһан хүнhөө бусад хүнүүд гү, али амитад (они): Тэдэнь дурагүйдэһэн янзатай хилам харалсаад, энээхэн горхомнай хоёр мөөр эрьюулжэ арай бирахагүй гэжэ мэдүүлбэ (М. Осодоев); тэдээнэй хойноһоо бусадай хойноһоо (за ними): Ангуушад гурбан нохой баабгайн мүрөөр табяад, мориной шадалаар тэдээнэй хойноһоо ябабад (С. Доржиев); 2) дурдагдаһан, тэрэ, саадахи, саагуур байһан (те): Тэдэ үхибүүдынь айлшан хүбүүнтэеэ танилсажа, ород буряад үгэнүүдые холижо байжа зугаалан наададаг (Ц.-Ж. Жимбиев); тэдэ буряадууд дурдагдаһан буряадууд (те буряты); тэдэ зоноо абажа бусаа аман зох. дээрэ дурдагдаһан зоноо абажа бусаа (возвратился, забрав тот свой народ); тэдэ модод саадахи модод (те деревья): Тэдэ мододой наагуур һунаһан намагтай һудалые аладлаад, разведчигүүд набтархан гүбээгэй оройдо гараба (Ж. Тумунов); тэдээн бүридэ даалгаhан байна тэрэ зоной хүн бүридэнь даалгаһан байна (поручили им каждому в отдельности); тэдэ хоёр тэрэ хоёр (те двое): Даамжархадаа тэдэ хоёр гар наанаһаа арсалдажа, абяаниинь тээ саанань байһан дасанда дуулдахаар болобо (Д. Батожабай); хэд түрүүн ерэнэб, тэдэл hайн hуури эзэлхэ түрүүн ерэһэн зон һайн һуури эзэлхэ (кто раньше придёт, те займут хорошие места).