ТЭБЭРИ

юум. н. 1) хүнэй нэгэ гар гү, али хоёр гараар тэбэрин бариха хэмжээтэй юумэн (охапка): Тиихэдэнь Дугаржаб бригадир тушаалаа мартажархёод, тоомоо таһардаг зангаа гаргажа, тэбэри тэбэреэр үбһэ абан, басагад дээгүүр шэдэжэ, тэдэниие дээрэһээнь обоо бухалаар хушаад, эльгэ хатана (Ц.-Ж. Жимбиев); тэбэри түлеэн (охапка дров): Хорло хоёр тэбэри болохо хахалhан түлеэгээ гэртээ оруулжа, галаа түлеэд, хүлдэhэн хартаабха горшоог соо хээд, плита дээрэ табиба (Г.-Д. Дамбаев); тэбэридэ хүрэхэгүй бүдүүн матаргайень тойруулхада хоёр гар хүрэхэгүй, айхабтар тарган (необъятный, очень толстый): Тэбэридэ хүрэхэгүй бүдүүн болошоһон Мария диван дээрэ алсайжа һуушанхай хүндөөр амилан: – Хэн ерээб? – гэжэ басаган руугаа хараншьегүй асууба (С. Цырендоржиев); 2) хүниие гү, али юумые үбсүү сээжэдээ тулажа хоёр гараа уулзуулан барилга, тэбэрилгэ (объятия): «Яагаа һүрхэй юмши, обоо бухал бэеыеш, хүлзэн татаһан хүжүүн хүзүүеш харахадаа, жэрхэдэһэм хүрэнэ» гэжэ шэбшэхэтэеэ адли, мундуу гарнуудайнь тэбэридэ шэнгэн, дуурашаха дураниинь хүрэнэ (С. Цырендоржиев).