ТЭБХЫСЭ

, тэбхысэр, тэбхытэр наречи 1) жэгдээр, тэб тэгшээр, яб гэмээр, хабтайса (ровно, аккуратно): Эмь табиха гээшэ олон янзын байха. Урагшаа дохолон гү, али хойшоо дохолон, шуу татаһан, тэбхысэ шэхыень хэршэһэн гэхэ мэтэ даа (Б. Бадмаев); Петровичой орожо ерэхэдэнь, углууда орон шэнгеэр тэбхытэр ябталжархиһан хилээмэн ууралтажа байба (Д. Базарова); тэбхысэ хазаха тэгшээр хазаха (откусывать ровным куском, напр. хлеб): Мүнөө тэндэ мяха эдихэеэ хүлеэн ядажа һууһан бухалшан үхибүүд … саб шүүрэлдэн абажа, ормог, бөөрэ, сагаан мяха, шуһа гэхэ мэтые гартаа барин, хурсахан сагаан шүдөөр тэбхысэ хазан эдинэд (Х. Намсараев); тэбхысэ сабшаха а) тэгшээр сабшаха (ровно отрубить); б) шэлж. эрид харюу үгэхэ (резко отвечать): – Би хүнэй нюурта билдагашаад, нюргандань һалаабша табижа шададаггүйб, – гэжэ Хэшэгтэ тэбхысэ сабшаба (Ч. Цыдендамбаев); 2) шэлж. элеэр, тодоор, аржыса (чётко, явно): Тэрээхэн дуун соо хадамда ошоһон басагандаа зорюулһан һургаал тэбхысэ гараад ерэнэ (Б. Бадмаев).