ТҮҮРЭЭХЭ

үйлэ ү., аман. зох. 1) аялгалан уншаха, дуулан хөөрэхэ (говорить речитативом, рассказывать, кланяясь и напевая): Ёро муута могойе диилээшэ Эдир Шулуун баатарай арад зондоо элдин жаргал эдлүүлһэн тухайда Борхоног уран гоёор түүрээжэ, үльгэрөө түгэсхэбэ (Ч. Цыдендамбаев); 2) магтан дуулаха, алдаршуулан дуулаха, соло дуулаха (воспевать): Инаг һайхан дураяа, энхэ мүнхэ жаргалаа хубаалдажа байһан эдир залуушуул энэ дуугаа гансал дуулажа, манай ерээдүйн жаргалые түүрээжэ байна гэжэ этигэнэд (Ц. Шагжин); магтан түүрээхэ, түүрээн магтаха соло дуулаха, алдаршуулан дуулаха (воспевать): Юрөөгэй голдо түбхинэһэн шэнын байдалые магтан түүрээн дуулана гүш? (Б. Мунгонов); Монголойнгоо эрхим хүбүүдые түүрээн магтажа, Эхэ ороноо дэлхэй дээгүүр суурхуулхаяа тус зохёол бэшэһэн болоноб! (Ц. Галанов).