ТҮН

: түн-түн гэхэ үйлэ ү. хүнхинэхэ, дүнгинэхэ, бүдэхеэр дуугарха (гулко звучать – напр. о пустой закрытой бочке): Унтаагүй байхадань, эреэрнь түн-түн сохижо байгаад, унтаһан хойнонь һүхыень далайжа шулуудаад, шоно гүйжэ үгэй болошоо ха (Арадай онтохонһоо).