ТҮЛӨӨ

дах. ү. 1) зорилгын удха харуулдаг — хаяа, тула, тулада (за, для, ради): Хайрата инаг басаганайнь хойто наһандаа аза жаргалтай, эхэ эсэгэ хоёртоо гомдонгүй ябахын түлөө бултадаа бурхандаа зальбархаа суглараа бшуу (М. Осодоев); эб найрамдалай түлөө тэмсэхэ эб найрамдал тогтохын тула оролдохо (бороться за мир); 2) шалтагаанай удха харуулдаг ушарһаа, шалтагаанаар, боложо, тиимэһээ, тиимэ дээрэһээ (из-за, за, по причине, вследствие): – Энэ шэнэһэнэй ойрохоно Гэрэлмаа тиихэдэ минии түлөө муу ёроор могойдо хадхуулшоо һэм шуу (Ц.-Д. Хамаев); туhалhанайш түлөө туһа хүргэһэнэйш ашада (за то, что ты помог); 3) орондо (за, вместо): – Шинии түлөө түрмэдэ һууха аргамни үгы! (Д. Батожабай); гурбан хүнэй түлөө хүдэлмэрилхэ гурбан хүн хүдэлжэ байһан шэнги хүдэлхэ, гурбан хүнэй хэхэ юумэ хэжэ гараха (работать за троих); бусадай түлөө ондоо хүнэй орондо (вместо других): бусадай түлөө мүнгэ тушааха.