ТҮЙ

юум. н. 1) ямар нэгэ юумэ хэхэдэ тохёолдодог тодхор, түбэг, тойбо, һаалта, һаад (препятствие, помеха): Гэрэлмаагай түйһөө боложо, хамаг түсэбни буруу һүрэбэ (Ц.-Д. Хамаев); түй гай (гү, али зай) муу юумэн, зоболон уршаг (беда, горе, несчастье, напасть); түй (гай) татаха түбэг ушаруулха, түйд тодхор татаха (навлекать беду): Архи уужа, эндэ тэндэ аашалһыень, түй татаһыень, үнэмшэлгэгүйгөөр буу барижа, хорюултай сагта агнуури хэдэгыень дууһынь суглуулаа һаа, түрмын богоһо алхахал даа (Ц.-Д. Хамаев); Тэрэньшье тиимэ бэшэ, Балданиинь өөрөөл амаараа гаратараа нохойн долёошогүй хара уһа уугаад, түй гай татаһан, хүн зониие харанхы һүниин аадар соогуур хүлгүүлһэн байба (Ц.-Д. Хамаев); ○ түбэг гэжэ үгэтэй парн. хэрэгл.