ТҮГЭСХЭЛ

юум. н. 1) дүүргэлтэ, дүүрэлгэ, эсэс, дууһадха (завершение, окончание, конец): Түр зуура гэр соо юуншье үгы, хооһон юм шэнги, абяа шэмээгүй боложо, энэ үдэрэй түгэсхэл энээгээр дүүрэһэн мэтэ, үдэшын боро хараан үрхөөрнь урдан орожо, гэр соонь бүрүүл бүүдэгэр боложо эхилбэ (Х. Намсараев); суглаанай түгэсхэлдэ суглаанай дууһахада, тарахаһаа түрүүн (в конце собрания): Суглаанай түгэсхэлдэ эрхим түрүү барилгашадта хүндэлэлэй грамота, бэлэг барюулбад (С. Цырендоржиев); түгэсхэлдөө мэдүүлхэ дүүргэхэдээ хэлэхэ (сообщать в заключение); 2) ямар нэгэн бүтээлэй тобшолол гаргаһан һүүлшын хуби (заключение): Һурагшадай һанамжануудые шагнажа үзөөд, түгэсхэлыень уншаад үгэхэ (С. Содномов).