ТҮБЭГТЭ(Й)

(Й) тэмд. н. хашаргаантай, тухашаруу, хүндэ хүшэр, бэрхэтэй, амар бэшэ; хашартай, аягүй, дурагүйдэмөөр (хлопотный, беспокойный; нудный, неприятный): Заяаханай бодоод үзэхэдэ, үнэхөөрөөшье, тойроод хуу үбгэд, хүгшэд, үхибүүд үлэһэн байжа, түбэгтэй холын харгыда өөрһөөнь ондоо почто шэрэмээр хүн һанагдаагүй һэн (Ц.-Д. Хамаев); түбэгтэй байдал аягүй, эбгүй, хэсүү байдал (неловкое, сложное положение): – Ши нэгэ жаа хүлеэгыш даа, би түбэгтэй байдалда ороод ябанаб (Ц.-Ж. Жимбиев); түбэгтэй зантай хүнһөө ондоо, хүшэр зантай (обладающий сложным характером): Тиигээдшье Иондзын-Римбочэ хүнһөө тад ондоо, түбэгтэй зантай, хатуу шэрүүн зоригтой үбгэн гээшэ һэн (Д. Батожабай); түбэгтэй хэрэг хашаргаантай, бэрхэтэй хэрэг, худхаляатай аягүй хэрэг (хлопотное дело, передряга).