ТҮБЭГ

юум. н. ямар нэгэ юумэ хэхэдэ тохёолдодог тодхор, һаад, һаалта, уршаг (хлопоты, заботы, беспокойство): – Иимэ хэсүү түбэг яахадаа ушарнаб? (Ц. Дон); түбэг (тодхор, тойбо) татаха (гү, али ушаруулха) һаад түбэг, түбэг тодхор хэхэ, уршаг татаха, һаад ушаруулха, һаалта болохо (препятствовать, быть помехой): Энэ билдагуушад гээшэ манай хэрэг үйлэдэ ухаангүй ехэ түбэг татадаг аймшагтай муухай этэгээд болоод байна (Ц. Шагжин); Тэрэшэлэн капитализм усадхагдабашье, хог шаарань арад амитанай байдалда иигэжэ түбэг тодхор татажа байха (Ц. Дон); Азиин ба Африкын үргэн ехэ районуудай жагсан бодолгодо һаад ушаруулдаг колониальна ёһо гурим хадаа оронуудай хоорондо хани ёһоной харилсаа холбоо хангалгын хэрэгтэ түбэг тойбо татана (Буряад-Монголой Y нэнһөө); түбэг ехэтэй хашаргаантай, тухашаруу, амар бэшэ (хлопотный, беспокойный): Мүнөө энэ һайн һайхан хэрэг түбэг ехэтэй замаар яһала урагшаа дабшажа байна (Н. Дамдинов); ○ тойбо, һаад гэжэ үгэнүүдтэй парн. хэрэгл.