ТУШААЛТА(Й)

(Й) тэмд. н. 1) ямар нэгэн тусхай зэргэ эзэлһэн (занимающий какой-л. пост): Уездын бишыхан хотодо тушаалтай хүнүүдэй эхэнэрнүүд суглархадаа, губернскэ хото заатагүй зөөжэ ошохо тухай хөөрэлдэдэг (Ч. Цыдендамбаев); ехэ (гү, али томо, дээгүүр) тушаалта (й) үндэр нэрэ зэргэтэй (занимающий высокий пост): Энэ хэрэгэйнь аша харюулан, Туваан хамбые ехэ тушаалтай болгохые тэрэ оролдоо ха юм (Д. Батожабай); Зарим нэгэ томо тушаалтай хүнүүдэй гэр бараанда юрын хүнүүд орохоёо түбэгшөөдэг (Ц.-Ж. Жимбиев); Хэрбээ дээгүүр тушаалтай болоо һаа, бүдүүрхэжэ, хамараа үргэжэ бү ябаарай гэжэ энэ дүүдээ захина гээшэб (Ц. Шагжин); Тэрэ дээгүүр тушаалта эрэ, энэ юрын малша эхэнэр хоёрой наһан соо нэгэ дахин болоһон юрэ бусын уулзалган тэдэниие дүтын зон болгожорхиһон юм (Ц.-Ж. Жимбиев); тушаалта нюур (должностное лицо); 2) ямар нэгэн уялгатай, даабаритай (имеющий какие-л. обязанности): Түбшэ хадаа аба хайдагай хоёр талые нэгэдхэн бариха тушаалтай нюур (Б. Санжин, Б. Дандарон); 3) даалгагдаһан, үгтэһэн, хэхэ ёһотой (возложенный, вверенный): Мүнөөшье тушаалта ажалдаа өөрыгөө гансал һайн талаһаань харуулдаг үбгэн (Б. Шойдоков).