ТУРАНХАЙ

тэмд. н. мяха маряагаа гээһэн, маряагүй, хонхигор, хатангир, торшогор, шүрдэгэр, ташарайгүй, тураһан (тощий, истощённый, худой): Унтажа байһан эжыгээ харахадамни, туранхай хүб хүхэ шарайтай, аман соогоо гэншэжэ, аргаахан ёоложо хэбтэнэ (Ц. Дон); туранхай яһархаг (гү, али яһалиг) туранхай аад, томо яһатай (костлявый и тощий): Дагдайн үндэр бэетэй, туранхай яһархаг һамган гомдолтой шангаар уйлаба (Ч. Цыдендамбаев); Тэдэнэй тогтоһон айлай эзэн болохо туранхай яһалиг нюуртай набтархан үбгэн балайшье олон үгэгүй һэн (Д. Батожабай); яһан туранхай айхабтар, ушаргүй хонхигор (тощий, чересчур тощий): Харлашаһан арһаар бүреэтэй яһан туранхай гарынь урдынхи мэтэ уранаар хүгжэмдэхэеэ болижо, хуураа хажуудаа табяад, шулуун хүрэг шэнги хүдэлхэеэ болишобо (Б. Санжин, Б. Дандарон).