ТУЛЮУРХАН

тэмд. н. 1) ядуухан, туйган, ахирхан, үлгэ-һалга (немощный, бессильный, слабый): Тиибэл, тулюурхан амитан гээшэ ха гэжэ сэдьхэлээ заһаба (С. Цырендоржиев); 2) муу байдалтай, үгытэй, шадалгүйхэн (бедный, необеспеченный): Забһартань, сүлөөтэйдөө, тулюурхан байдалтай, ганса бэе үбгэд, хүгшэдтэ туһалан, газаахи түлеэень хахалжа үгэдэг һэн (Б.-Б. Намсарайн); 3) дүршэлгүй, дүйгүй, юумэ хэжэ шадахагүй (неопытный, неумелый): тулюурхан басаган; 4) муухан, яндан, үзэмжэ муутай (плохонький, невзрачный): Мүн һүхөөр сабшажа бүтээһэн тулюурхан модон зэмьеэнүүд бии (Б. Санжин, Б. Дандарон).