ТУЛАСА

1. наречи тулатар, хүрэтэр, дүтэлэн, тон дүтэ (вплотную, впритык): Мэдэгэй туласа ерээд, моринойнгоо гүйдэл дунда буухадань, хүнүүд сугларанхай, Заяатын эжые үргөөд, гэртэнь оруулжа ябабад (З. Гомбожабай); 2. дах. ү. хүрэтэр, хүрэсэ (до, по): Үшөөтын айлай зуһалангуудай тэг дунда байһан олон зэргэлээ гэрнүүд тээшэ морин годиржо, гэрэй хорёодо туласа ошоод тогтобо (Ч. Цыдендамбаев); огторгой туласа тэнгэри хүрэтэр, аяар дээшээ (до самого неба): Урдамни үдхэн ногоон модон соо улаан дүлэн орьёлжо, бад хара утаан огторгой туласа мушхаран үзэгдэбэ (Б. Мунгонов).