ТУЛАДА

дах. ү. 1) зорилгын удха харуулдаг — хаяа, түлөө, тулада (для, за, ради): Золтой байхын тулада гансал баян хүнэй эдлэдэг эд зөөри хэрэгтэй бэшэ юм (Ч. Цыдендамбаев); – Гэртээ ерээд, нютагай зониие гайхуулхагүйн тулада бурханаа хадагалаад байгаа һэм (Б. Санжин, Б. Дандарон); эрхэ сүлөөгэй тулада эрхэ сүлөөтэй байхын түлөө (за свободу, ради свободы): – Бидэ эрхэ сүлөөгэй тулада тэмсэн илахабди, тэмсэл тээшэ, нүхэд! (Х. Намсараев); 2) шалтагаанай удха харуулдаг ушарһаа, шалтагаанаар, боложо, тиимэһээ, тиимэ дээрэһээ (вследствие, так как, из-за, ввиду): Тэрэнэй тулада эндэтнай тааруу ажалтай бригадануудай орондо тусхай ажахы байгуулаа һаа, энэ дайдые шэнэдхэн хубилгаха, аршалан хамгаалха, ан гүрөөл үдхэбэрилхэ бодото эзэд бии болохо һэн (Д.-Д. Дугаров).