ТУЙЛ

юум. н. эсэс, заха (предел, конец): – Номгон, сэдьхэһэн арюун хэрэгыеш туйлдань хүргэжэ, үргэһэн тугыеш унагаангүй абажа ябахаб гэжэ тангаригланаб (Ц.-Д. Хамаев); туйлда хүрэхэ ямар нэгэн эсэстэ ерэхэ (доходить до предела возможного, исчерпать все свои возможности): Харин талаан болоходо, мориниинь аргаяа һалан, туйлдаа хүрэн, номгорходол гэбэ (Ц.-Ж. Жимбиев); үхэхынгөө туйлда хүрэхэ үхэхөө байха, үхэлэй үүдэндэ ерэхэ, үхэлэй һабарта орохо (≈ быть на грани смерти, быть одной ногой в могиле): Үхэхынгөө туйлда хүрөөд байтарынь манай сэрэгүүд тэрэниие абараа (Б. Мунгонов).