ТУЖА

юум. н. тэгшэ газарта ургаһан үдхэн ой, модон (густой лес на равнине, бор): Һүүлээрнь Амхын оройһоо һэмээхэнээр сууряатаад, ногоон тужа үргэлжэдөө айхабтар ехэ далай мэтээр долгилшобо хэбэртэй (Д. Эрдынеев); нарһан тужа нарһан модонһоо бүридэһэн ой (сосняк): Намжал сонхынгоо хажууда һуужа, Үдын голой эрьеын шугы, саагуурнь хүхэрөөшэ нарһан тужа, хадануудые ямаршье бодолгүй нюдөөр удаан харагша һэн (К. Цыденов); шэнэһэн тужа шэнэһэн модонһоо бүридэһэн ой (листвяк, лиственничник): Ухаа буурал шэнэһэн тужын хормойдо унаһан модоной орбон шэнги орбогор бишыхан гэртэй, үгытэй хара бууса харагдана (Х. Намсараев).