ТОҺОЛИГ

1. тэмд. н. 1) тоһотой, тоһоор ехэ (маслянистый, жирный): Санджиин хоёр гарайнь альган сооһоо сэл сэгээхэн сэсэрдэһэнүүд унажа, ехэл хүсэтэйгөөр гоожон, хүнэг соо шааян адхаржа, бүлеэн, нялуун, тоһолиг һүмбэй хөөһэтэнэ (Ц.-Ж. Жимбиев); 2) тоһодуулһан шэнги ялагар, хүлэрһэндөө ялайшаһан (лоснящийся, жирный): Самбуу Зоригтуев эдэ үгэнүүдые хэлээд байхадаа, үнэхөөр хатуу тулалдаанда илажа ерэһэн баатартал, һайсахан хүлэрһэн, үһэниинь үрзыһэн, хүжэгэр улаан нюурынь тоһолиг болоһон байба (Ж. Тумунов); тоһолиг хүлһэн ялалзаһан хүлһэн (лоснящийся пот): – Дааган далантай даа, юу хэлэхэб, – гээд, хүйтэн харасатай, үдхэн хүмэдхэтэй хүн нюурайнгаа тоһолиг хүлһые аршана (Д.-Д. Дугаров); 3) шэлж. дэлгэр баян, ургасатай (урожайный): Тоһолиг намарай тоһо өөхэниинь билтарба гээшэ гү гэжэ һанахаар байгаа (Ц. Дамдинжапов); 2. юум. н. тоһотой байлгын хэмжээн (жирность): Оройдоо хоёр-гурбан литр һү гарадагшье һаа, һүнэйнь тоһолиг аяар зургаан процент болодог (Б. Мунгонов).