ТОХОРХО

үйлэ ү. заншаха, хубилхаа болихо, тогтохо (устанавливаться): Тэрэнэй хуби заяан эсэслэн шиидхэгдэжэ, загаһанай гэдэһэ арилгагша ба тогоошон боложо тохорбол даа! (Б. Мунгонов); үбшэнэй тохорхо һайн болохо, эдэгэхэ, элүүр болохо (поправляться, выздоравливать): Удангүй хүгшөөдэй энэ үбшэмни тохорхоёо болёо, үмхи үүхи бэемни эдэгэнэгүй, тиигээл һэн хойнонь өөрөөшье, танииешье, хүнииешье зобоонгүй, нэгэ тээшээ хараа һаамни дээрэ һэн гэжэ бодоно (Ц.-Ж. Жимбиев).