ТОХОНОГ

юум. н. 1) хүнэй гарай сарбууһаа дээдэхи үе, гарай нугардаг газар, тохой (локоть, локтевой сустав): Насаг газарайнгаа хахадта хүрөөд, эсэшэбэ. Тэрэнэй тохоногууд унтаржа, хүбүүгээ алдаха туйлдаа хүрэбэ (Г.-Д. Дамбаев); тохоногһоо дүнгэхэ гарһаа барилсаха (держать под руку): – Эндэһээ дуулдахагүй, – гэжэ Мункоев миһэрэн хэлээд, үбгэнэй тохоногһоо дүнгэн, трибуна хүрэтэр хүргэбэ (С. Цырендоржиев); 2) хубсаһанай хамсын тохоногһоо доошонхи хуби (часть рукава одежды от локтя и ниже): Тохоногуудтаа хахараад, халааһа табяатай самсань ургажа ябаһан хүндэ яг таһа багадашанхай харагдана (С. Банзаракцаев).