ТОРОСОЛДОХО

үйлэ ү., угталд. залог тогтохо, хабшуулдаха, дайралдаха (цепляться, застревать): Теэд мүнөөхи зоболонто хара нүүлэнь хүлнүүд доогуурнь торосолдожо, уйгаргүй ехэ һүйд ушаруулба (Б. Мунгонов); торосолдонгүй орошохо хүдэлэлгэдэнь һаалта хэхэ юумэнтэй дайралдангүй орохо (свободно проникать): Шубуунай дальбараандал тэрэ амаяа ехээр, бүхэли үндэгэнэй торосолдонгүй орошохоор ангайгаад үгэбэ (Ц.-Д. Хамаев); харасада торосолдохо харагдаха, нюдэндэ дайралдаха (попадать в поле зрения): Зүгөөр һаял ногоон годлиёо шэдэлхэеэ бэлдэжэ байһан мүшэрнүүд тэрэнэй харасада торосолдоно (А. Жамбалдоржиев); шэхэндэ торосолдохо дуулдаха, соностохо (слышаться): Хүхэ сэнхир огторгойдо булжамуур шубуудай жэргэхэ жэржэгэнэһэн жэгтэй һайхан абяан шэхэндэнь жэржэгэнэн торосолдожо, Сүхэ-Мүнхэ толгойгоо үргэжэ, өөдөө хараба (Б. Мунгонов); толгойдо торосолдохо ойлгогдожо хадуугдаха, толгойдо үлэхэ (доходить, запоминаться): – Дахяад муу юумэндэ орохогүйнь тулада тэрээнтэеэ хөөрэлдөөрэйлши, толгойдонь торосолдохоор һайсахан хөөрэлдөөрэйлши (Б. Мунгонов).