ТООҺОРХО

үйлэ ү. 1) бурьяха, урьяха, бодохо, үрхирхэ, манарха; бороо гү, али саһанай саана холо орохо (подниматься, клубиться – о пыли, снеге; идти вдали – о дожде, снеге): Һүүлшын үедэ огторгойе харанхы болгон, шорой шохой зөөн, мушхаран тооһорно (Ц.-Ж. Жимбиев); Газаа намар бэшэ, харин янгинама хүйтэн үбэл ханхинажа, жабараар тооһоржо байна (С. Цырендоржиев); 2) бөөгнэрхэ, олоороо сугларха (скапливаться, скучиваться): Гансахан эдишэ ууша бэдэржэ иишэ тиишээ тооһорон ниидэһэн үлэн боргооһо батаганануудай жииян дуулалдахань шэхэндэ хашартайгаар соностоно (Ц. Дон); 3) шэлж. сухалдаха, няадһарха, ордоһолхо, ганирха, галзуурха (гневаться, бушевать, буйствовать); тооһорхо ганирха сухалдаха, сухалаа гаргаха (гневаться, буйствовать): Мүнөө яяраймнишье тооһорхо ганирханшье буруу бэшэ даа (Х. Намсараев).