ТООХО

үйлэ ү. 1) анхарха, хэрэгсээхэ, хэрэгтэйдэ тоолохо, хүндэдхэхэ (обращать внимание на кого-л., считаться с кем-л., чем-л., уважать): – Хэзээшье намайе тоохогүй, дээгүүр һанаатай басаган хаямши (Б. Мунгонов); тоогоошогүй болохо ехэ юумэндэ бодоогүй хэбэр үзүүлхэ, тоомжогүй янза гаргаха, хараагүй гү, али ойлгоогүй хэбэртэй болохо (действовать, не обращая внимания, делать вид, что не обращает внимания): Тэрэнь тоогоошогүй болоод, ном шагаагаад һууба (А. Жамбалдоржиев); хүн гэжэ тоохо хэрэгсээхэ, хүндэлхэ, хүндэ үзүүлхэ, хүндэтэйгөөр хандаха (считать за человека): Намайе баһа хүн гэжэ тоогоо хадаа хөөрэлдэбэ гээшэ бэзэ даа (С. Цырендоржиев).