ТООЛОШОГҮЙ

тэмд. н. тооложо барашагүй, тоогүй (неисчислимый): Одоо тэрээхэн шорой тооһоноор зууралдажа һуугааша һэмбэгэр шарахан толгойтой хүбүүмнай тоолошогүй ядарал зоболонгой дундаһаа зула шэнгеэр бадаржа… (Х. Намсараев); тоолошогүй олон (гү, али ехэ) барагдашагүй олон, уйгаргүй олон, ехэ олон (бесчисленный): Манай үеын юрын хүнэй тэмсэл гээшэ тоолошогүй олон янзаар, олон ондоо түхэл маягаар үргэлжэлдэг байнал (Ж. Балданжабон); Алишье талаһаа тобойжо харагдадаг тогоон хара шулуун доро тоолошогүй ехэ алтан бии гэһэн домог байгаа (Ц. Цырендоржиева).