ТООЛОГДОХО

үйлэ ү., хүлеэгд. залог 1) бүридхүүлхэ, тоолуулха, тоодо орохо (подсчитываться, причисляться): Һүни үдэргүй тоологдоһон олон зуун модоной зай хойно үлэжэ, Турксибай һалаа эхилбэ (Д.-Д. Дугаров); Тиигээд мүнөө дунда шадалтанда тоологдожо һуунам (Х. Намсараев); һүүлһээ тоологдохо һүүлһээ удаа дараалжа тоонь мэдэгдэхэ (считаться с конца): Энэ поездын вагонууд һүүлһээ тоологдоно; 2) һанагдаха, бодогдохо, ямар нэгэн нэрээр гү, али шэнжээр мэдээжэ байха (считаться, слыть, быть известным): Дуратай хүндөө гараашье һаа, амаа ангайса энеэжэ маһаржа ябабал, хэлэшэгүй эшхэбтэр гэжэ тоологдодог байгаа (Д. Батожабай); Тэрэ үедөө эрдэмтэй хүн гэжэ тоологдодог байгаа (Д. Эрдынеев); үлүү тоологдохо үнэлэгдэхэ, үнэ сэнтэй байха (цениться): Пеэшэн соо түлеэн, шулуун нүүрһэн бэшэ, харин эндэхи нютагта юунһээшье үлүү тоологдодог түлишэ – аргал (Ц.-Ж. Жимбиев).