ТОНШОЖОРХИХО

үйлэ ү., видэй нэгэ түхэл 1) хүлеэгдээгүйгөөр сохижорхихо, түергэхэ, наяргаха (стукнуть): Ута мүнгэн гааһаяа аманһаа абажа, түриидөө түргэ түргэн ябууд тоншожорхёод, Гомбо үбгэн дорюун хоолойгоор үгэ залган хэлэбэ (Ц. Галсанов); 2) шубуунай хушуугаараа жэжэ юумэ түүжэ эдижэрхихэ (склевать): – Һэш, һэш! Эдэшни бүхы орооһыемнай тоншожорхихонь! (В. Гармаев); 3) шэлж. хороохо, алаха (уничтожить, прикончить): – Эгээл тэндэ энэ сахюур буугаараа арбан хоёр һалаатай хоёр буга тоншожорхёо һэм (Ц.-Д. Хамаев).