ТОНИЛХО

үйлэ ү. 1) ошохо, арилха, зугтаха (удаляться, убегать, спасаться); тонилон ошохо арилха, үгы болон ошохо (удаляться, убегать): Нэтэрһэн шоно буугай дуунһаа тонилон ошобо; тонил (саашаа)! тонилогты! арила! арилагты! арил саашаа! (поди(те) прочь, убирайся): – Тонил саашаа, хилар нохойн гүлгэн! – гэжэ Дагбые хараан намнаба (Ц. Шагжин); Гэр дотор эдеэлжэ байһан зон бүгэдөөрэн нюдөө үзүүрлээд, энэ дороо тонилогты гэжэ байһандал, Жалма тээшэ харашабад (Д. Батожабай); 3) будд. оршолонто юртэмсын зоболонһоо сүлөөрхэ (освободиться от мучений сансарного мира); тонилхо мүр энэ дэлхэйн зоболонһоо сүлөөрхэ арга зам (путь к освобождению от сансарных мучений); үбшэнһөө тонилхо буддын шажанай арга шэдеэр үбшэнһөө хахасаха (избавляться от болезни); Тонилхын шэмэг хүн амитаниие сүлөөлхэ замда оруулдаг номой нэрэ (Краса спасения, название сочинения, указывающего путь к спасению).