ТОНГОЛЗОХО

үйлэ ү., видэй нэгэ түхэл бүхэгэнэхэ, тахиганаха, тохигонохо (наклоняться, склоняться): Энэ хоорондо Уканчин боролжо соогуур иишэ тиишээ тонголзоод, хониной хоргооһоной шэнээн томо бэлсэгэр хүхэ жэмэс түүгээд ерэбэ (С. Цырендоржиев); тооно дээгүүр тонголзоошон бөө тооноор шагаагаашан – хии юумэн тухай (заглядывающие через дымовое отверстие – о духах): Хари газарһаа дахабари болоһон, / Хүйтэн газарһаа нэхэбэри болоһон / Тооно дээгүүр тонголзоошон, / Тотого дээгүүр үлэлзөөшэн / Энэ танхаяа баригты (Х. Намсараев).