ТОНГОЙХО

үйлэ ү. 1) толгойһоо эхилээд, сээжэ бэеэрээ урагшаа дүхыхэ, бүхыхэ (наклоняться, нагибаться): Һүүлээрнь гунгарбаагай углууһаа адис абажа, мүн лэ ламаһаа адис абахаяа тонгойбо (Д. Батожабай); 2) шэлж. орохо тээшээ дүтэлхэ (садиться – о солнце): Зунай наран орохо тээшээ тонгойжо, үдэрэй халуун удаахан даамайгаар буурана (Б. Мунгонов).